• Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size

dzieci pierwszokomunijne

E-mail Drukuj PDF

DLA DZIECI PIERWSZOKOMUNIJNYCH

 

Spotkanie 19

- 03.04.2021r. Temat: Liturgia eucharystii.

Rozpoczyna się tzw. ofiarowaniem. Na pusty ołtarz przynosi się dary ofiarne, wśród których są ampułki z winem i wodą, oraz chleb przaśny w formie hostii i komunikantów. W tym czasie śpiewa się odpowiednią pieśń i wierni składają ofiary na tacę - tzw. kolektę. Ta część kończy się wezwaniem kapłana: Módlcie się, aby moją i waszą ofiarę przyjął Bóg, Ojciec wszechmogący. Wierni odpowiadają: Niech Pan przyjmie ofiarę z rąk twoich na cześć i chwałę swojego Imienia, a także na pożytek nasz i całego Kościoła świętego.

Po tej drugiej modlitwie mszalnej rozpoczyna się modlitwa, zwana prefacją. Po wstępnym dialogu: Pan z wami… kapłan wspomina zbawcze wydarzenia z historii zbawienia, które Bóg ciągle podejmuje dla naszego zbawienia. Ta modlitwa kończy się tekstem modlitwy, którą najczęściej wykonuje się w formie śpiewu. Jest to modlitwa: Święty, Święty

Teraz następuje tzw. modlitwa eucharystyczna. To kulminacyjna część Mszy św. Ksiądz ma do wyboru w mszale 9 modlitw. Mają one jednak podobne części: 1. przejście od śpiewu Święty, Święty, do epiklezy - modlitwy o zesłanie Ducha Świętego; 2. epikleza konsekracyjna: opowiadanie o ustanowieniu Mszy św. i konsekracja, czyli wypowiedzenie słów Jezusa, które sprawiają, że chleb staje się Jego Ciałem, a Wino Jego Krwią; 3. aklamacja po przeistoczeniu: Oto wielka tajemnica wiary, lub inna; 4. modlitwa ofiarnicza - kapłan prosi, by ofiara Jezusa i Kościoła była przyjęta przez Boga Ojca i nas uświęciła; 5. modlitwa wstawiennicza - modlimy się za różne stany Kościoła; 6. doksologia (śpiew uwielbienia) z końcowym AMEN.

Pieśń na OFIAROWANIE;

1. Bóg kiedyś stał się jednym z nas, by nas przemienić w siebie.

Ref. Przyjdź, Jezu mój, zostań wśród nas na zawsze już.

2. Uczył, że Pan Bóg kocha nas, wszyscy zaś braćmi jesteśmy.

3. Cierpiał na krzyżu wiele ran, by zmazać nasze grzechy.

4. Zmartwychwstał z grobu po trzech dniach, by niebo nam otworzyć.

5. Ducha Świętego zesłał też, by wszystkich nas uświęcił.


 

Spotkanie 18 - 16.03.2021r. Temat: Liturgia Słowa.

Po obrzędach wstępnych, które kończą się I Modlitwą Mszalną (Kolekta), następuje we Mszy św. pierwsza, zasadnicza część liturgii: Liturgia Słowa. Czytane są teksty Pisma św. Starego i Nowego Testamentu, gdyż to, co zostało powiedziane w czasach Starego Testamentu, było zapowiedzią nadejścia Mesjasza, czyli czasów Nowego Testamentu. Ukazywana historia zbawienia ma nam pomóc tak żyć, by nasza historia życia, dzięki prowadzeniu przez Boże Słowo, stała się naszą osobistą historią zbawienia.

Liturgia Słowa w czasie niedziel i uroczystości składa się z I czytania, psalmu responsoryjnego, II czytania i perykopy Ewangelii, która jest poprzedzona wersetem wprowadzenia. I czytanie najczęściej jest zaczerpnięte ze Starego Testamentu, po czym śpiewany jest psalm responsoryjny, który jest wiary na usłyszane Słowo z pierwszego czytania. Mamy więc dialog między przemawiającym Bogiem a ludźmi, którzy uwierzywszy Bogu, odpowiadają Bogu posłuszeństwem wiary.

II czytanie zaczerpnięte jest z pism Nowego Testamentu i ukazuje nam, jak powinno wyglądać nasze życie jako wspólnoty wiary – Kościoła, który jest zwołaniem świętym. Drugie czytanie poucza nas, o drogach życia, jakie ukazuje nam Bóg w Jezusie Chrystusie.

Po II czytaniu śpiewany jest werset przed Ewangelią, który podaje nam myśl przewodnią tekstu perykopy, jaka będzie za chwilę odczytana przez kapłana. Słuchamy tych słów w postawie stojącej. Która wyraża gotowość przyjęcia nauki Jezusa i kroczenia w życiu jej ścieżkami. Czyta Ewangelię kapłan, który reprezentuje samego przemawiającego Jezusa. Pan Jezus powiedział: Kto was słucha, Mnie słucha.

Aby czytane w zgromadzeniu liturgicznym Słowo Boże przyniosło nam dar wiary, należy mieć otwarte serca na obecność Ducha Świętego. On to sprawia, że jest to Słowo Życia. W uroczystych celebracjach niesiony jest w procesji Ewangeliarz, by ukazać nam, że postępujemy jako Kościół drogami nauki Jezusa. Jezus powiedział o sobie: Ja jestem i Drogą i Prawdą i Życiem. Wiara zrodzona przez słuchanie Słowa, prowadzi do spotkania w świętej Komunii z Jezusem w tajemnicy Jego Ciała i Krwi, które są pokarmem życia wiecznego.

 

Spotkanie 17 - 02.03.2021r. Temat: Obrzędy wstępne Mszy św.

Przychodzimy na Mszę św., aby przeżyć dar spotkania się z Panem Jezusem. A jest Jezus obecny na różne sposoby. Jest obecny: 1. w zgromadzeniu wiernych; 2. W osobie kapłana; 3. w czytanym Słowie Bożym; 4. pod postaciami chleba i wina.

Przychodzimy nie jako goście czy widzowie, ale jako uczestnicy życia Kościoła, do którego przynależymy od chrztu, dlatego Msza św. rozpoczyna się znakiem krzyża świętego, jak tym znakiem zostaliśmy naznaczeni w imię Trójcy Świętej na chrzcie.

Pozdrowienie księdza, to wyznanie wiary, że Jezus jest obecny we wspólnocie wiernych i w osobie kapłana. On przewodniczy spotkaniu, jak Jezus przewodniczy nam w życiu, aby prowadzić nas drogami swojej miłości do nieba.

W czasie Mszy św. Bóg pragnie nas nakarmić swoimi darami, dlatego tak jak dbamy o wygląd i higienę, zanim usiądziemy w domu do wspólnego posiłku, tak na początku Mszy czynimy akt pokuty. Wyrażając w nim żal za grzechy, które niszczą radość bycia w jedności z Bogiem i Kościołem, doznajemy odpuszczenia grzechów lekkich, aby nasze serca były gotowe na przyjęcie Pana Jezusa.

Mamy kilka form aktów pokuty, którymi możemy posługiwać się w czasie Mszy.

1. Tzw. spowiedź powszechna: Spowiadam się Bogu wszechmogącemu….

2. K: Zmiłuj się nad nami Panie.

W: Bo zgrzeszyliśmy przeciw Tobie.

K: Okaż nam Panie miłosierdzie swoje.

W: I daj nam swoje zbawienie.

3. Potrójne przyzywanie miłosierdzia, którego dawcą jest Jezus. Np. Panie Jezu, który przyszedłeś wzywać grzeszników do nawrócenia, zmiłuj się nad nami. Odpowiadamy: Zmiłuj się nad nami.

Po akcie pokuty, jeśli jest święto, lub uroczystość, uroczyście wykonuje się hymn: Chwała na wysokości Bogu

Na koniec obrzędów wstępnych kapłan odmawia pierwszą modlitwę mszalną, tzw. KOLEKTĘ. Jej nazwa oznacza: zbierać. Gdy więc ksiądz wzywa: Módlmy się. To chwili ciszy mamy wzbudzić w sercu intencję, jaką chcemy Bogu zawierzyć w tej konkretnej Mszy św.

 

Spotkanie 16 - 23.02.2010r. Temat: Muzyka w Kościele

Z obrzędami chrześcijańskimi zawsze związana była muzyka. Psalmy, hymny i pieśni stanowiące część Biblii, stają się nośnikiem prawd objawionych. Już w Kościele apostolskim śpiew traktowano jako dar Ducha, tak samo jak głoszenie prawdy Ewangelii. Liturgia z natury swej jest nie tylko otwarta na muzykę, lecz wręcz się jej domaga. Muzyka w liturgii nie jest jej „oprawą”, ale integralnie wiąże się z celebracją świętych obrzędów. Może być szczególnym sposobem uczestnictwa w świętych obrzędach, w tajemnicy wiary. Celem muzyki liturgicznej jest chwała Boża i uświęcenie wiernych oraz budowanie wspólnoty wierzących.

Teksty przeznaczone do śpiewów kościelnych należy czerpać przede wszystkim z Pisma Świętego i źródeł liturgicznych. Tekst i melodia oraz ich wykonanie mają odpowiadać znaczeniu celebrowanej tajemnicy, częściom obrzędu, a także okresowi liturgicznemu. Poza celebransem śpiewy i muzykę w czasie liturgii prowadzą: organista, kantor, psalmista, schola i chór.

Tradycja muzyczna całego Kościoła stanowi skarbiec nieocenionej wartości, wybijający się ponad inne sztuki”. Trzeba więc dbać o poprawność i piękno śpiewu w czasie liturgii w naszych kościołach. Słowa śpiewane bowiem bardziej angażują człowieka, włączają we wspólnotowy i czynny udział w liturgii. Wypowiadanie przez całe zgromadzenie liturgiczne tych samych słów na tę samą melodię przyczynia się zaś do poczucia braterstwa w Chrystusie.

„Chwal, duszo moja, Pana. Chwalić będę Pana, pókim żyw; śpiewać będę Bogu memu, dopóki żyć będę” (Ps. 146:1).


Spotkanie 15 - 16.02.2021r. Temat: Wielki Post – czas przygotowania.

Pierwszym świętem w życiu Kościoła jest niedziela, dzień świętowania zmartwychwstania Jezusa, dzień Zesłania Ducha Świętego. Pierwszym świętem obchodzonym w cyklu roczny to Wielkanoc, która stała się dniem udzielania sakramentów wtajemniczenia chrześcijańskiego katechumenom. Z biegiem czasu zaczął kształtować się czas przygotowania do tej uroczystości dla wszystkich chrześcijan, którzy na święta Wielkiej Nocy odnawiają swoje przyrzeczenia chrzcielne. Ten czas nazywamy Wielkim Postem, który trwa 40 dni (z wyłączeniem dni niedzielnych).

Do spotkania z Jezusem, żyjącym w swoim Kościele i udzielającym nam łaski zbawienia, trzeba się zawsze przygotować. W Wielkim Poście chrześcijanie szczególnie mają praktykować trzy uczynki pobożności: post, modlitwę i jałmużnę. Takim czasem przygotowania w tygodniu są piątki, kiedy wspominając śmierć Jezusa, chrześcijanie praktykują post jakościowy (nie jemy w ten dzień mięsa). Dwa razy w roku jest w Kościele post ścisły (ilościowy), w środę popielcową i w Wielki Piątek.

Od wielu wieków praktykujemy też tzw. post eucharystyczny. Polega on na tym, że godzinę przed pójściem na Mszę św., kiedy mamy św., powstrzymujemy się od spożywania pokarmów. Chcemy w ten sposób pobudzić w nas pragnienie spożycia tego Pokarmu, jaki jest Ciało i Krew Jezusa. Człowiek syty jest leniwy, a my mamy ciągle szukać tego pokarmu, który daje życie wieczne.

W czasie samej Mszy św. występują modlitwy przygotowujące nas do spotkania z Jezusem. Mają one wyrazić naszą skruchę za grzechy, abyśmy z nich wyzwoleni łaską miłosierdzia, z czystym serce mogli przyjąć dar Bożego życia. Pierwsza modlitwa, to akt skruchy na początku Mszy św., a następnie przed samym udzieleniem Komunii jest to dialog pomiędzy kapłanem ukazującym nam Jezusa, który mówi: Oto Baranem Boży… Na te słowa odpowiadamy: Panie, nie jestem godzien, abyś przyszedł do mnie, ale powiedz tylko słowo, a będzie uzdrowiona dusza moja.

Spotkanie 14 - 19.01.2021r. Temat: Modlitwa o dobre przeżycie I Komunii św..

Bł. Imelda Lambertini.

Imelda urodziła się w Bolonii w 1320 lub 1321 roku. Była drobną, delikatną dziewczynką o wielkich czarnych oczach i ciemnych kręconych włosach. Rodzice oddali ją jako oblatkę w wieku 10 lat do klasztoru dominikanek w Bolonii. Jej pobożność i gorliwość w służbie Bożej budowały otaczające ją starsze siostry. Jednak z powodu młodego wieku odmawiano jej przyjęcia Komunii św.

Gdy miała 12 lat, w czasie Mszy św. w uroczystość Wniebowstąpienia modliła się gorąco o połączenie się z Jezusem w Komunii świętej. W pewnym momencie Hostia uniosła się z puszki i zawisła nad głową Imeldy. Kapłan pojął wolę Bożą i podał Imeldzie Komunię. Dziewczynka zmarła w ekstazie po przyjęciu tej pierwszej i ostatniej cudownej Komunii św. Fakt ten jest potwierdzony w pismach klasztoru pod datą 12 maja 1333 r. i na jej grobowcu przez napis opisujący ten cud.

Modlitwa do bł. Imeldy o dobre przyjmowanie Komunii świętej:

Błogosławiona Imeldo Lambertini, wyproś mi u Jezusa łaskę przystępowania do Komunii Świętej z największą czcią i miłością, na jaką stać ludzkie serce. Niech pochłonie nas ten święty płomień, który spalał twoje serce miłością ku Jezusowi eucharystycznemu. Daj nam poznać przywilej, jakiego dostępujemy, przyjmując do serca Ciało i Krew Pana naszego, i módl się za nami, abyśmy czynili to zawsze godnie i z pokorą. Amen.

DZIĘKCZYNIENIE: Duszo Chrystusowa, uświęć mnie. Ciało Chrystusowe, zbaw mnie. Krwi chrystusowa, napój mnie. Wodo z boku Chrystusowego, obmyj mnie. Męko Chrystusowa, wzmocnij mnie. O, dobry Jezu, wysłuchaj mnie. W ranach Twoich, ukryj mnie. Nie daj mi z Tobą rozłączyć się. Od złego wroga obroń mnie. W godzinę śmierci wezwij mnie. I każ do Siebie zbliżyć się, abym z świętymi Twymi chwalił Cię na wieki wieków. Amen

Spotkanie 13 - 26 I 2021r. Temat: Pamiętaj…

Bóg w czasach ST-u utworzył Lud Wybrany - Izrael. U stóp Synaju zawarł z nim przymierze, obiecując zdobycie ziemi obiecanej, pokonanie wrogów (ludzi niewierzących w Niego), obfitość pokarmów i swoje błogosławieństwo. W zamian żądał wierności w wierze, zaufania i posłuszeństwa: Ja będę twoim Bogiem, a ty będziesz mi ludem.

Znakiem zawartego przymierza była krew zwierząt ofiarnych. Krew, to znak życia i śmierci. Zachowanie słów przymierza przypieczętowane krwią, to droga życia, złamanie przymierza, to podążanie ku śmierci. Aby lud nie zapomniał słów i znaku przymierza, Bóg przekazał im słowa modlitwy, która zaczyna się od słowa: Szemma (Pamiętaj…). Pamiętaj! Pan, twój Bóg, Pan jedyny. Będziesz miłował Pana, Boga swego z całego swego serca, ze wszystkich sił swoich, z całej duszy swojej. Będziesz miłował bliźniego, jak siebie samego.

Te wydarzenia Starego Testamentu były zapowiedzią Nowego Przymierza - Nowego Testamentu. Przez ofiarę już nie zwierząt, ale przez krew Jezusa - Syna Bożego, Bóg Ojciec zawarł zbawcze dla człowieka przymierze już nie z jednym narodem, ale z całą ludzkością. Aby ludzie, którzy uwierzyli w Jezusa i przez chrzest przyjęli przymierze z Bogiem, nie zapomnieli, do czego ich zobowiązuje zawarte przymierze, mamy w Kościele, nowym Ludzie Bożym sakrament Eucharystii, Mszy św. Tu padają słowa Jezusa: To czyńcie na moją pamiątkę!

Zachowanie tego nakazu chroni nas od zejścia na drogę grzechu i śmierci. Ciało Jezusa za nas wydane i Krew Jezusa, to przymierze miłości. Każda Msza św. przypomina nam najważniejsze przykazanie, jakie zostawi swym uczniom Jezus: Miłujcie się tak, jak Ja was umiłowałem.

Ref. Pan Wieczernik przygotował, * Swój zaprasza lud.

Dla nas wszystkich dom otworzył * I zastawił stół.

1. Przyjdźcie z ulic i opłotków, * Bowiem mija czas, * Przyjdźcie chorzy i ubodzy, * Pan uzdrowi was.

2. Każdy człowiek w Domu Pańskim * Swoje miejsce ma, * Niech nikogo w nim nie braknie, * Uczta Pańska trwa.

3. Przystępujmy z dziękczynieniem, * Pożywajmy Chleb, * Pijmy Napój nieśmiertelnych, * Aby życie mieć.

4. Zakosztujcie i poznajcie * Tej Wieczerzy smak, * Z obfitości Boskich darów * bierzcie pełnię łask.


Spotkanie 12 - 15 XII 2020r. Temat: Rachunek Sumienia.

Wiemy, co to jest grzech, że jego skutkiem jest utrata łaski dziecięctwa Bożego, radości z posiadania miłości Boga, która daje życie. Ostatecznie grzech prowadzi do śmierci wiecznej, do rzeczywistości potępienia. Pamiętamy jednak, że póki żyjemy na ziemi, możemy tu uzyskać łaskę pojednania z Bogiem, zwracając się do Jezusa, Bożego Syna, który swoją męką i śmierci, oraz chwalebnym zmartwychwstaniem, otworzył nam bramy Bożego Miłosierdzia.

Sakrament spowiedzi, zwany też sakramentem pojednania, to miejsce, gdzie kapłan mocą samego Boga, udzielając rozgrzeszenia, daje nam udział w zwycięstwie Jezusa nad grzechem, który to grzech jest uległością człowieka wobec pokus szatana. Jezus nigdy nie uległ szatanowi, ale przyjął na siebie nasze grzechy, które rodzą cierpienie i śmierć by, dzieło szatana w nas pokonać. Kto żyje w łasce Jezusa, ma udział w Jego zwycięstwie, czyli zmartwychwstanie po śmierci ciała do życia w chwale nieba.

Wszyscy ludzie są grzeszni, tylko Bóg jest święty. Dlatego trzeba nam w pokorze serca rozpoznawać nasze grzechy i zawierzyć je Bożemu Miłosierdziu. Grzechy rozpoznajemy, gdy poznajemy naukę Jezusa, która zapisana jest w Piśmie św. Jezus potwierdza naukę Boga Ojca zawartą w Starym Testamencie i rozwija ją, mówiąc nam, jakie są nasze obowiązki w relacji do Boga, drugiego człowieka i świata, w którym żyjemy. Ta nauka zawarta jest w przykazaniach Bożych i kościelnych. Dla ułatwienia nam rachunku sumienia, Kościół, na bazie nauczania Jezus przypomina nam, jakim grzechom najczęściej ulegamy.

NAUCZ SIĘ: Grzechy główne: 1. Pycha 2. Chciwość 3. Nieczystość 4. Zazdrość 5. Nieumiarkowanie w jedzeniu i piciu 6. Gniew 7. Lenistwo.

Cnoty przeciwstawne grzechom głównym 1. Pokora. 2. Szczodrobliwość. 3. Czystość. 4. Życzliwość. 5. Umiarkowanie. 6. Łagodność. 7. Pilność w dobrym.

Grzechy cudze: 1. Namawiać do grzechu 2. Nakazywać grzech 3. Zezwalać na grzech 4. Pobudzać do grzechu 5. Pochwalać grzech drugiego 6. Milczeć, gdy ktoś grzeszy 7. Nie karać za grzech 8. Pomagać w popełnieniu grzechu 8. Usprawiedliwiać czyjś grzech.


Spotkanie 11 - 01 XII 2020r. Temat: Spowiedź.

Zanim w określonym czasie rozeznania, dziecko przystąpi do I Komunii św., wcześniej poznaje obowiązki życia chrześcijańskiego i te obowiązki podejmuje. Te obowiązki, to umiejętność praktykowania codziennej modlitwy, uczestniczenia w życiu wspólnoty Kościoła (nabożeństwa i niedzielna Msza św., nauka na katechezie w szkole i w parafii), życie wg nauki Jezusa, czyli postępowanie w Jego łasce, aby praktycznie żyć w miłości do Boga i człowieka i właściwie korzystać z dóbr świata, które pochodzą od Boga.

Czasem poznanie tych obowiązków jest zaniedbane, a czasem nawet znając je, nie udaje nam się ich wykonać. Zdarza się, że postępujemy też wbrew łasce Bożej, tę łaskę niszczymy w sobie i w innych osobach. To wszystko nazywa się grzechem. Grzech, to świadome i dobrowolne postępowanie przeciw Bogu, przeciwko Jego nauce. Ta nauka zawarta jest w Piśnie św., przykazaniach Bożych i kościelnych, jest głoszona przez posłanych do nas duszpasterzy.

Każdy grzech niszczy dary miłości Boga w naszym sercu, czynią je miejscem panowania ciemności. Kto pragnie żyć w miłości, ma obowiązek podejmowania pokuty, do której Jezus wzywał w pierwszych słowach głoszonej Ewangelii - Dobrej Nowiny: Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię. Tylko zwracając się do Jezusa, który pokonał grzech i jego skutki, otrzymujemy radość życia Dziecka Bożego, którą otrzymaliśmy na chrzcie św. Wielką radością jest przyjmowanie Jezusa w Komunii św., ale by ją przyjąć, należy skorzystać z sakramentu spowiedzi, czyli sakramentu pojednania i pokuty. Ten sakrament przywraca nam łaskę chrztu i umożliwia godne przyjęcie Komunii św.

NAUCZ SIĘ: Warunki dobrej spowiedzi św.: 1. Rachunek sumienia; 2. Żal za grzechy; 3. Mocne postanowienie poprawy; 4. Szczera spowiedź; 5. Zadośćuczynienie Bogu i bliźniemu.

Pieśń: 1. Panie, przebacz nam, * Ojcze zapomnij nam. * Zapomnij nam nasze winy, * Przywołaj kiedy błądzimy, * Ojcze zapomnij nam.

2. Panie, przyjmij nas. * Ojcze przygarnij nas. * I w swej ojcowskiej miłości, * Ku naszej schyl się słabości, * Ojcze przygarnij nas.


Spotkanie 10 - 24 XI 2020r. Temat: Sumienie.

Skąd wiemy, że coś jest dobre, a coś złe? Dlaczego jedne postępowanie określamy jako sprawiedliwe, a inne jako niesprawiedliwe? Skąd biorą swój początek uczynki złe, choć ich nie chcemy a czasami trudno robić rzeczy dobre, choć chcemy być dobrzy?

Na te pytania uzyskamy odpowiedź, gdy zrozumiemy, czym jest sumienie w życiu człowieka. Najprostsze określenie sumienia brzmi: Jest to głos Boga, który rozbrzmiewa w naszym sercu i który mówi nam: czyń dobro, zła unikaj. (Naucz się tego określenia)

Bóg jest najwyższym Dobrem i Prawdą. Jeśli Jego głosu nie mamy zagłoszonego, to potrafimy rozeznać, co jest dobre, a co złe. Gdy zaś nieświadomie lub świadomie popełnimy zły czyn, to mamy tzw. „wyrzuty sumienia”. One domagają się naprawienia zła. Czasem jednak głos sumienia trudno usłyszeć, jeśli wokół nas słyszymy słowa i widzimy życie innych ludzi, którzy zło nazywają dobrem, a dobro życia w łasce Boga odrzucają. Słabość grzechu pierworodnego powoduje, że nasz umysł i wola nie zawsze rozpoznają i czynią dobro, a unikają zła.

Sumienie należy w sobie wyrabiać, kształtować, zwłaszcza w młodym wieku, przebywając z ludźmi mądrymi i pobożnymi. Słuchanie nauki Bożej, która jest głoszona w Kościele, przystępowanie do sakramentów i właściwe ich przeżywanie - to piękna szkoła kształtowania prawidłowego sumienia.

NAUCZ SIĘ - Główne prawdy wiary:

1) Jest jeden Bóg.

2) Bóg jest Sędzią sprawiedliwym, który za dobro wynagradza, a za zło karze.

3) Są trzy Osoby Boskie : Bóg Ojciec, Syn Boży i Duch Święty.

4) Syn Boży stał się człowiekiem i umarł na krzyżu dla naszego zbawienia.

5) Dusza ludzka jest nieśmiertelna.

6) Łaska Boska jest do zbawienia koniecznie potrzebna.


Spotkanie 9 - 17 XI 2020r. Temat: Jezus prowadzi nas do komunii w Kościele.

Pan Jezus przyszedł na świat, aby rozproszone dzieci Boże zgromadzić w jedno. Grzech nie tylko oddala człowieka od Boga - naszego Ojca, ale także niszczy więzi miłości między ludźmi. Przez swoją śmierć krzyżową, zmartwychwstanie i wniebowstąpienie Jezus pokonał szatana i śmierć, którą grzech sprowadza na człowieka. Owocem zwycięstwa Jezusa jest Kościół, czyli wspólnota ludzi jednej wiary, nadziei i miłości. Żyjąc w tej wspólnocie możemy cieszyć się obecnością Jezusa, który do nas przemawia w swoim Słowie i udziela swojego życia poprzez sakramenty święte.

Uroczystość Wszystkich Świętych i następne dni, które nazywamy „zaduszkami”, przypominają nam, że we wspólnocie Kościoła nawzajem sobie służymy. Ludzie zbawieni, którzy są w niebie, orędują za nami, żyjącymi na świecie, abyśmy byli bogatsi w łaski Boże. My zaś pomagamy duszom w czyśćcu cierpiącym, aby jak najszybciej doszły do nieba. Wspólnota jest tam, gdzie sobie nawzajem pomagamy - i tak jest w Kościele, który składa się z ludzi już zbawionych, dusz czyśćcowych i nas, którzy idziemy pielgrzymką wiary ku życiu wiecznemu w Chrystusie.

Duszom w czyśćcu cierpiącym pomagamy, gdy w ich intencji ofiarujemy dary odpustów, czyli darowania kar grzechowych. A odpusty zyskujemy poprzez: post, modlitwę i jałmużnę. Mamy odpusty cząstkowe, czyli tylko część kar jest darowana i są odpusty zupełne, które natychmiast otwierają bramy nieba. Aby zyskać odpust zupełny trzeba 1. żyć w łasce uświęcającej, 2. przyjąć Komunię świętą, 3. pomodlić się w intencjach papieża, 4. wykazać brak przywiązania do najmniejszego grzechu. Czasami są warunki szczególne, np. w dni zaduszne nawiedzić cmentarz. W tym roku, w związku epidemią, do końca listopada trwa czas zaduszny.

Piękną tradycją w Kościele jest codzienna modlitwa za zmarłych, gdy odmawiamy Anioł Pański i dodajemy na końcu: Wieczny odpoczynek racz zmarłym dać Panie. A Światłość wiekuista niechaj im świeci. Niech odpoczywają w pokoju. Amen.


Spotkanie 8 - 10 XI 2020r. Temat: Sakramenty święte. Część III

Trzecia grupa sakramentów, to sakramenty służby. Są nimi małżeństwo i kapłaństwo. Może je przyjąć osoba, która nauczyła się żyć łaską wcześniej omówionych sakramentów i tak doszła do umiejętności podjęcia wyboru, na jakiej drodze chce się uświęcać, służąc otrzymanymi darami Bożymi. Św. Paweł napisał w Liście do Rzymian: Nikt z nas nie żyje dla siebie… Wszystkie sakramenty udzielają człowiekowi wiary darów Bożej miłości, Bożego życia. A Bóg jest hojnym dawcą i uczy nas, że prawdziwe życie nie polega na gromadzeniu bogactw, ale na umiejętności służby sobie tym, co posiadamy.

Małżeństwo i kapłaństwo to dwa sposoby uświęcania drugiego człowieka jednym darem, jakim jest miłość Jezusa. W małżeństwie mąż i żona uczą się kochać siebie, aż do oddania swego życia, jak to uczynił Jezus, uświęcając ofiarą swej miłości tych, którzy Mu ufają. To wielka odpowiedzialność i dojrzałość, by mąż i żona ufając sobie nie zawiedli siebie, bo przyrzekają kochać siebie na dobre i złe, służyć miłością wybranej osobie do końca życia.

Kapłaństwo, na podobieństwo małżeństwa, jest poświęceniem siebie dla zbawienia każdego człowieka, bo Jezus umarł za wszystkich, aby wszyscy mogli być zbawienie. Kapłan czyni to głosząc Słowo Boże i sprawując sakramenty święte. Jak w małżeństwie powinny być wypowiadane do siebie słowa pełne miłości, prowadzące do komunii miłości, tak głoszona Ewangelia przez kapłana, ma prowadzić słuchających do życia w świętej Komunii z Jezusem. Małżeństwo i kapłaństwo mają jeden cel, budować wspólnotę Kościoła przez życie w miłości wzajemnej, której źródłem jest Ojciec, Syn i Duch Święty. Dlatego małżeństwo i rodząca się z niego rodzina nazywana jest „Kościołem domowym”, jak kapłan swoją posługą buduje miłością Boga wspólnotę Kościoła.

ZAPAMIĘTAJ: Bóg stworzył człowieka, każdego z nas, na swój obraz. Jak Bóg jest jeden jednością Osób Bożych, tak człowiek jest powołany do życia w jedności, w świętej komunii. Dlatego egoista nigdy nie jest szczęśliwy, gdyż tylko żyjąc dla innych, na wzór Jezusa, osiągamy szczęście.


Spotkanie 7 - 03 XI 2020r.Temat: Sakramenty święte. Część II

Po sakramentach wtajemniczenia chrześcijańskiego, mamy sakramenty uzdrowienia. Choć bowiem po wcześniejszych sakramentach mamy udział w zwycięstwie Jezusa nad grzechem, śmiercią i Szatanem, to jednak ciągle trwa w nas słabość ludzkiej natury. Dlatego potrzebujemy tak na duszy, jak i ciele, wsparcia Jezusa, aby cieszyć się pełnią życia.

Gdy Jezus głosił Nadejście Królestwa Bożego, jako znak jego przyjścia, dokonywał licznych uwolnień od działania złego ducha, i wielu chorych na ciele doprowadził do zdrowia. I dziś poprzez swój Kościół dokonuje tych samych dzieł. Czyni to w sposób zwykły poprzez sakramenty uzdrowienia:

1. Sakrament pokuty i pojednania (zwany spowiedzią). W tym sakramencie przywracana nam zostaje łaska uświęcająca, którą otrzymaliśmy na chrzcie świętym. Gdy po chrzcie popełnimy grzechy, czy lekkie, czy zwłaszcza ciężkie, piękno życia Dziecka Bożego jest uszczuplone, lub też całkiem zniszczone. Sakrament pojednania na nowo wiąże nas i z Bogiem i z Kościołem, przywraca radość trwania w komunii miłości.

2. Sakrament namaszczenia chorych. Choroby ciała są znakiem obecności zła w świecie. Bóg cierpienia nie uczynił, ale potrafi je wykorzystać ku dobremu, ale też może z od nich uwolnić. Kto więc choruje ciężko, lub choroba jest uciążliwa i przeciągająca, jako wierzący, każdy, kto jest po chrzcie, może poprosić, aby kapłan przyszedł do niego i namaścił go olejem dla uzdrowienia. Te sakrament można przyjmować wiele racy, także w czasie trwania jednej choroby.

ŚPIEW:

Będę śpiewał Tobie, mocy moja!

Ty, Panie, jesteś mą nadzieją,

Tobie ufam i bać się nie będę..


Spotkanie 6 - 27 X 2020r. Temat: Sakramenty święte.

Jesteśmy stworzeni na obraz Boga. Największym szczęściem człowieka jest przebywanie w obecności Boga. Lecz grzech prarodziców oddalił nas od Boga, źródła szczęścia. Bóg, nasz Ojciec, dał nam możliwość powrotu do siebie. Tą drogą do nieba jest Pan Jezus, który powiedział o sobie: Ja jestem i drogą i prawdą i życiem. Będąc jedynym Synem Ojca, z Jego woli zstąpił na ziemię, stając się człowiekiem. Kto w Jego człowieczeństwie uzna ukryte Bóstwo i pójcie drogą życia kierując się miłością Jezusa, ten będzie przez Boga prowadzony do Nieba.

Sam Jezus jest „sakramentem Boga”. Sakrament to widzialny znak niewidzialnej łaski. W widzialnym człowieczeństwie Jezusa jest niewidzialne bóstwo. I tak jest z siedmioma sakramentami. W każdym z nich mamy znaki, w których ukryty jest dar Boga. Jakie mamy znaki i jaką łaskę w nich daje nam Bóg?

1. Chrzest święty. W znaku zanurzenia w wodzie w Imię Ojca i Syna i Ducha Świętego jesteśmy zanurzeni w śmierć Jezusa i Jego zmartwychwstanie. Umieramy dla grzechu i rodzimy się do życia, jako dzieci Boże w Chrystusie.

2. Bierzmowanie. Przez znak nałożonych rąk biskupa i namaszczenie olejem Krzyżma, otrzymujemy dar Ducha Świętego, aby być świadkiem Pana Jezusa i budować w tym świecie Królestwo Boże, o które modlimy się w Modlitwie Pańskiej: przyjdź Królestwo Twoje.

3. Eucharystia. W tym sakramencie, który w życiu Kościoła jest najważniejszy, w znakach chleba i wina Pan Jezus daje nam swoje Ciało i Krew. Przyjmują Komunię Świętą jesteśmy umacniani w miłości Boga, uświęceni i nosimy już zadatek życia wiecznego. Mówi nam bowiem sam Jezus: Kto spożywa moje Ciało i pije moją Krew, ma życie wieczne. Nasze serca stają się żywymi Tabernakulum - choć cieleśnie przemijamy, już nosimy zadatek nieśmiertelności.

Te pierwsze trzy sakramenty nazywamy sakramentami wtajemniczenia chrześcijańskiego. Kto do nich przystępuje z wiarą i nimi żyje, jest w pełnym tego słowa znaczeniu chrześcijaninem - uczniem Jezusa i Bożym Dzieckiem.

Spotkanie 5 - 01 X 2019r. Temat: Maryja prowadzi nas do Jezusa.

Każdy z nas, jest jak skrzypce, które dopiero w rękach nabierają właściwej wartości. Maryja - Matka Jezusa i nasza Matka, jest najdoskonalszym instrumentem w rękach Trójcy Świętej. Z Niej nieustannie spływają na nas dary Boże. Dlatego codziennie przyzywamy Maryję, która jest główną Patronką Polski - to święto przypada 3 maja. Duchową stolicą Polski jest zaś Częstochowa, z cudownym wizerunkiem MB Częstochowskiej. Podstawowe modlitwy, jakimi posługujemy się, proszą Maryję o wstawiennictwo w naszych intencjach, to „Zdrowaś Maryjo”, „Pod Twoją obronę” i Litania loretańska.

Październik jest w Kościele szczególnym czasem codziennej modlitwy różańcowej, która pomaga nam rozważać historię zbawienia i czynić nasze życie poddane Bogu, aby On uczynił je czymś pięknym i wartościowym.

Różaniec składa się z 4 części i 20 tajemnic. Widzimy krzyżyk i 59 ziaren splecionych sznurkiem lub łańcuszkiem. Tyle wystarczy, aby odmówić jedną część różańca - 5 tajemnic.

Każde ziarno to kolejna modli­twa. Modlitwę różańcową zaczynamy od krzy­żyka (przeżegnaj się) i Składu Apostolskiego („Wierzę w Boga…).

Na pierwszym ziarnie modli­my się Modlitwą Pańską („Ojcze nasz…”), następnie są trzy Pozdrowienia anielskie („Zdrowaś Maryjo…”) i Doksologia mała („Chwała Ojcu…”). Są to modlitwy wstępne różańca.

Następne przechodzimy do tzw. dziesiątek różańcowych. Każdą z nich rozpoczynamy krótkim rozważaniem, które wprowadza nas do kolejnej tajemnicy różańca. Każda dziesiątka to jedno „Ojcze nasz…”, a po­tem 10× „Zdrowaś Maryjo…” i jedno „Chwała Ojcu…”.

Spotkanie 4 - 13 X 2020r. Temat: Postawy w czasie liturgii.

My nie tylko wierzymy, że Bóg istnieje, my wierzymy, że Bóg do nas przychodzi i gdy zapraszamy Go, aby kierował naszym życiem, On Przychodzi z darami swojej łaski, aby nas uświęcić. Każde spotkanie z kimś pięknym, szlachetnym i dobrym nas zmienia, czyni lepszymi. Kiedy zapraszamy Jezusa, by kierował naszym życiem, tworzy się rozmowa: Jezus nas zaprasza ko pełnienia konkretnych czynów, a my powinniśmy te czyny pełnić. I to jest dialog.

Każda liturgia w kościele jest dialogiem. Bóg do nas na róże sposoby przemawia, my odpowiadamy. Nie jest to tylko dialog za pomocą słów. Jest to też dialog gestów i postaw. W czasie liturgii Mszy św. występują postawy, które są elementem dialogu.

POSTAWA STOJĄCA Oznacza ona naszą gotowość pójścia do Jezusa i za Nim. Wyraża nasz szacunek, gdy czyta się słowa Ewangelii i łączność z prowadzącym modlitwy kapłanem.

POSTAWA SIEDZĄCA W niej skupiamy się na tym, co jest nam mówione. Wsłuchujemy się i rozważamy, aby treści nam przekazywane zapadły nie tylko w głowie, ale i w sercu.

POSTAWA KLĘCZĄCA Jest to postawa adoracji, oddania czci temu, co święte, czyli Panu Bogu, którego odnajdujemy w znakach Jego obecności - w znakach eucharystycznych. Dlatego klęczymy przy przeistoczeniu, przyklękamy przy wystawionym Najświętszym Sakramencie.

POSTAWA LEŻĄCA Jest znakiem zupełnego poddania się woli Boga, wobec ogromu Jego łaski i Jego majestatu.

POKŁON Ten gest wykonujemy wobec znaków, które mówią o zbawczym działaniu Boga. Czynimy tak wobec kapłana prowadzącego liturgię, ołtarza, księgi Pisma św., znaku krzyża św.

ZNAK POKOJU W różnych wspólnotach różnie on wygląda. w Naszej parafii podajemy sobie ręce. Czynimy to wobec osób będących najbliżej nas z prawej i lewej strony.

ZŁOŻONE RĘCE Pomagają nam skupić się na modlitwie, wskazując kierunek, cel naszych pragnień.

Spotkanie 3 - 29 IX 2020r. Temat: Czym są sakramenty?

Bóg jest Duchem, kimś niewidocznym w swojej istocie dla nas, którzy widzimy oczyma ciała. Rzeczy duchowe poznajemy przez wiarę. Np. nie widzimy miłości, ale wierzymy, że są wokół nas ludzie, którzy taką miłość do nas mają. My też nosimy w sobie rzeczywistość duchową, dlatego potrzebujemy karmić ją czymś, co nazywamy dobrem, prawdą, pięknem, miłością.

Niewidzialny Bóg jest dobrem największym, prawdą ostateczną, pięknem niewyrażalnym, miłością nieogarnioną. Dlatego jest celem naszych pragnień. Abyśmy ten cel lepiej rozpoznali i do niego dążyli, Bóg Ojciec posłał nam swojego Syna, który stał się człowiekiem, czyli przyjął ludzkie ciało. Bóg stał się człowiekiem ,abyśmy żyli na drodze wiary, która prowadzi nas do pełnego życia w Bogu. Teraz Jezus jest w niebie, ale też jest i działa na ziemi Czyni to przez sakramenty, które sprawuje Kościół. Przez te sakramenty Bóg napełnia nasze dusze swoją uświęcającą obecnością, gdy z wiarą je przyjmujemy. Dotyka nas miłością, która uwalnia nas z grzechów i obdarza życiem wiecznym.

Mamy 7 sakramentów: chrzest, bierzmowanie, Eucharystię, pokutę, namaszczenie chorych, kapłaństwo i małżeństwo. Pierwsze trzy sakramenty dają nam pełne uczestnictwo w życiu Bożym. Stajemy się Bożymi dziećmi w Chrystusie. Kolejne dwa, to sakramenty uzdrowienia. Spowiedź przywraca łaskę chrztu, łaskę uświęcającą, życie w przyjaźni z Bogiem, a w namaszczeniu chorych prosimy o przywrócenie zdrowia i duszy i ciała. Ostatnie dwa sakramenty, to sakramenty służby. Miłość bowiem jest istotą sakramentu tak kapłaństwa, jak małżeństwa.

Główne prawdy wiary

1. Jest jeden Bóg.
2. Bóg jest Sędzią sprawiedliwym, który za dobre wynagradza, a za złe karze.
3. Są trzy Osoby Boskie: Bóg Ojciec, Syn Boży i Duch Święty.
4. Syn Boży stał się człowiekiem i umarł za krzyżu dla naszego zbawienia.
5. Dusza ludzka jest nieśmiertelna.
6. Łaska Boża jest do zbawienia koniecznie potrzebna.

Spotkanie 2 - 22 IX 2020r. Temat: Kim jest Ten, którego mam przyjąć Komunii św.?

U początku mego życia rodzice poprosili Kościół, aby został mi udzielony sakrament chrztu św. Jest on udzielany tym, którzy wierzą w Boga w Trójcy jedynego. I tak zastałem osobą ochrzczoną w Imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Jestem przez to przybranym dzieckiem Bożym w Jezusie Chrystusie.

Jedyny Bóg, który jest stwórcą wszystkiego, jest dla nas, ludzi, naszym Ojcem. Nie przestał nas kochać, pomimo, że grzechami Go obrażamy. Grzechy nas od Boga, od piękna i mocy Jego miłości oddalają, co czyni nas nieszczęśliwymi. Ta miłość Boga - Ojca, sprawiła, że na świat przyszedł Jego Syn, który stał się człowiekiem, przyjął na siebie nasze grzechy, aby nas pojednać z Ojcem i przywrócić nam szczęście, czyli świętość życia.

Co roku świętujemy Boże Narodzenie. To radosne święto przypomina przyjście Syna Bożego, który narodził się z Maryi, wybranej przez Boga Ojca na Jego Mamę. To z Maryi, w mocy Ducha Świętego, Syn Boży przyjął ludzką naturę, co pozwala nam poznać niewidzialnego Boga. I dziś, przez moc tego samego Ducha, Syn Boży mieszka w swoim Kościele i daje się poznać przez łaskę sakramentów.

Ref.: Dzieckiem Bożym jestem ja, la, la... (2x)

1. Ojciec Bóg kocha nas, miłość swą zsyła nam, * Któż jak On wielkim jest, któż jak On miłość ma. * Święty Bóg Ojciec nasz, co dzień ma hojną dłoń, * Kocha nas dzieci swe mimo grzechów oraz wad.

2. Ojciec Bóg Syna dał, jako dar grzesznych nam, * Jezus - Bóg zniżył się, Jezus - Brat zbawił nas. * Poprzez krzyż grzechy starł, życie dał, radość wzniósł, * Zmartwychwstał jako Pan, On jedyną drogą nam.

3. Słońce mam w sercu swym, bowiem Pan kocha mnie, * Cieszę się, śpiewam wciąż, bowiem Pan kocha mnie, * Któż mi dał tyle łask, przyjaźń swą, szczęścia moc, * Któż jak Bóg, któż jak Pan, tak pokochał pięknie mnie.

ZADANIE: Nauczę się 7 sakramentów świętych.

1. Jeden jest tylko Pan,* Tutaj jest Jego dom. * Klęknijcie wszyscy, którzy tu wchodzicie, * I razem chwalmy Go.

Ref.: Miejsce to wybrał Pan, * Aby wysłuchać nas. * Śpiewajcie wszyscy słudzy Jego domu, * Bogu oddajmy cześć!

2. On mieszka z nami tu, * By przyjacielem być. * Składajmy dzięki za miłość i dary, * Którymi łączy nas.

Nazwy Najświętszego Sakramentu:

1. Msza św.: pod postaciami chleba i wina ponawia się ofiara Jezusa na drzewie krzyża

2. Eucharystia: ofiara Jezusa jest najdoskonalszym uwielbieniem Boga

3. Łamanie chleba: tak nazywali ten sakrament pierwsi chrześcijanie, podkreślają, że jest miejscem uczty braterskiej

Nauczyć się na pamięć:

10 przykazań Bożych:

Jam jest Pan, Bóg twój, który cię wywiódł z ziemi egipskiej z domu niewoli.
1,Nie będziesz miał bogów cudzych przede Mną.
2,Nie będziesz brał imienia Pana Boga swego na daremno.
3,Pamiętaj, abyś dzień święty święcił.
4,Czcij ojca swego i matkę swoją.
5,Nie zabijaj.
6,Nie cudzołóż.
7,Nie kradnij.
8,Nie mów fałszywego świadectwa przeciw bliźniemu swemu.
9,Nie pożądaj żony bliźniego swego.
10,Ani żadnej rzeczy, która jego jest.

Podwójne przykazanie miłości:

Będziesz miłował Pana Boga twego z całego serca swego, z całej duszy swojej i ze wszystkich myśli swoich, a bliźniego swego jak siebie samego.

MODLITWA WIERNYCH

1. Módlmy się za chrześcijan, aby dzięki świadectwu ich życia zgodnego z Ewangelią wielu ludzi poznało i uwierzyło w Jezusa Chrystusa. Ciebie prosimy…

2. Módlmy się za migrantów, aby w swojej nowej ojczyźnie znaleźli warunki, które pozwolą im na godne życie i bezpieczeństwo życia. Ciebie prosimy…

3. Módlmy się za chorych zarażonych, przeżywających lęk o swoje życie, by wszechmocny Bóg i właściwa opieka lekarska pozwoliły im na pełny powrót do zdrowia. Ciebie prosimy…

4. Módlmy się za osoby żyjące w związku niesakramentalnym, aby zadbały o lepszą więź z Panem Bogiem, która buduje piękno miłości małżonków. Ciebie prosimy…

5. Módlmy się za zmarłych, Bożenę i Józefa ABALEWICZ, aby źródło wody żywej, w którym zostali zanurzeni, zaowocowało życiem wiecznym z Bogiem. Ciebie prosimy…

6. Módlmy się za nas samych, abyśmy jako prawdziwi czciciela Boga, oddawali Jemu cześć w Duchu i Prawdzie. Ciebie prosimy…